Yalnızlığa dayanırım da bir başınalığa asla-Can Yücel
Yine Can Yücel üstadımızdan güzel bir şiir yayınlıyoruz.
Bu şiirimizde ise Can Yücel yalnızlık konusunu işliyor. Yalnızlığa katlanabildiğini fakat yine de arada varlığımızdan haberdar olan insanların olduğunu bilmek ve duymanın gerekliliğini işliyor şiirinde.
Yalnızlığa dayanırım da,
Bir başınalığa asla
Yaşanmak hoş değil, duvarlara baka baka
Bir dost göz arayışıyla,
Saat tıkırtısıyla... Korkmam..!
Geçinip gideriz biz mutluluğa,
Ama;
"Günün aydın,
akşamın iyi olsun"
Diyen biri olmalı,
Bir telefon sesi çalmalı,
Ara sıra da olsa kulağımda...
Yoksa, zor değil, hiç zor değil,
Demli çayı bardakta...
Karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya.
Ama:
"Çaya kaç şeker atarsın?"
Diye soran bir ses olmalı ya
Ara sıra..!
Can Yücel
Çok doğru söylüyorsun Can Yücel usta. İnsan var olduğunun bir şekilde bilinmesini istiyor bundan haz alıyor. Neticede insanız, duygularımız var, ruhumuz var. Yalnızlığı bu kadar iyi tarif eden başka bir insan görmedim ben.
